کتابخانه گری یاسین (آشیانه ادب )

       

   کتابخانه گری یاسین یا آشیانه ادب یکی ازکتابخانه های زیبای سند درمیان علاقمندان وعاشقان کتاب و دانشمندان سرزمین سند وپنجاب بعنوان تاج محل معروف است . این کتابخانه نه تنها به لحاظ داشتن کتابهای نفیس بلکه از لحاظ معماری نیز دیدنی و یکی از کتابخانه های بینظیر و منحصر به فرد پاکستان محسوب می شود.

          این کتابخانه ی زیبا درمنطقه گری یاسین در روستایی بنام کوت عبدا... توسط آقای بدرعالم شخصیت سرشناس این منطقه بناگردیده است که تمام ساختمان کتابخانه از چوب صندل ساخته شده که به کتابخانه زیبایی خاصی داده و یکی از نکات قابل توجه این بنای زیبا می باشد .

ادامه نوشته

موئنجو دارو (تپه مردگان)

View Full Size Image

  موئنجودارو در زبان سندی " دارو به معنای تپه " و " موئن به معنای مرده " است و " جو حرف اضافه یا پسوند ملکیت "  لذا میتوان گفت " موئنجودارو به معنای تپه مردگان " . این منطقه به عنوان اولین مرکز ساکنان اولیه دره سند می باشد و اسناد کشف شده در منطقه موئنجودارو موید این نظریه باستان شناسان است . تپه باستانی موئنجودارو در نزدیکی شهر لارکانا قرار دارد و در تاریخ سند از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

 

ادامه نوشته

شهرتاریخی اگهم کوت

آثارفرهنگ وتمدنهای باستانی درجاهای مختلف سرزمین سند به شکل دیده می شوند درمیان این آثار باستانی شهرهای گم گشته " اگهم کوت " در یکی از روستاهایی منطقه ماتلی نزدیکی رودلتای گلاب لغاری موجود می باشد. این شهر در ازمنه گذشته از لحاظ تجاری و فرهنگی دارای اهمیت ویژه ای بود.ه و باکشورهای هم مرز روابط تجاری داشته است در اطراف این شهر ارگ بزرگ ومحکمی نیز وجود داشت که بعضی از آثارش هنوز پیدا است. دراین خرابه انبار استخوانهای مردگان نیز با بناهای تاریخی ویران شده دیده می شود.

ادامه نوشته

بان فارسی در دوره تیموریان ( 1118 - 932 هجری )

زبان فارسی در دوره تیموریان ( 1118 – 932 هجری )

 مقدمه

    همیشه ودر طول تاریخ روابط فی مابین کشورها مرهون پیوند ها ومشترکاتی است که بین مردم موجود می باشد . این مشترکات دارای اشکال وعوامل مختلف است که آنهارا به هم پیوند میدهد . اما آنچه که دو کشور ایران وپاکستان را علاوه بر تمام مشترکات دینی وقومی وفرهنگی وآداب ورسوم به هم پیوند می دهد وعامل اصلی این روابط به حساب می آید زبان وادبیات فارسی است. زیرا که زبان فارسی عامل اصلی وناگسستنی روابط بین دو کشور ایران وپاکستان محسوب می شود .

  زبان وادبیات فارسی همزمان با رشد وگسترش اسلام در شبه قاره هند وپاکستان که خود وسیله ابلاغ ونشر فرهنگ اسلامی در منطقه بود ، روبه رشد وشکوفایی نهاد تا بدآنجا که امروز هزاران کتاب غنی وپر بار فرهنگی ، تاریخی ، ادبی ودینی خطی کمیاب ونایاب وهمچنین چاپی به زبان فارسی در کتابخانه ها وگنجینه های عمومی وخصوصی منطقه وجود دارد وبسیاری از خانواده های اصیل بومی وایرانی به این زبان تکلم نموده وداستان ها واشعار مختلف شعرای صاحب نام ایرانی وفارسی را درخاطره خود محفوظ داشته وبه فرزندان خود منتقل می نمایند
ادامه نوشته